Jakie cechy ma pies grenlandzki?

Zwierzęta to najlepsi przyjaciele człowieka. Dlatego decydując się na zakup psa, trzeba o tym pamiętać. Nie wystarczy go kupić, trzeba również zapewnić mu ciepły i kochający dom. Szczególnie, jeżeli znajduje się w nim pies grenlandzki, który jest bardzo przyjacielski, lubi kontakt z ludźmi i dodatkowo jest psem wiernym, który przywiązuje się do właściciela. Pies to zwierzę, które lubi ruch i tak samo jest również w tej rasie. Jest to rasa, która bardzo dobrze znosi każdą temperaturę od tych minusowych, po bardzo wysokie temperatury letnie. Warto mieć na uwadze fakt, iż pies grenlandzki nie nadaje się na stróża. Lubi on ruch, bardzo chętnie chodzi na spacery, a jednocześnie przywiązuje się do właściciela i potrafi go dobrze chronić i bronić. Bardzo dużym plusem tej rasy jest siła. Psy są niezwykle silne, mogą o tym poinformować np. na spacerze lub przy spotkaniu innego psa. Trzeba zatem uważać na tę cechę. Grenlandzki pies bardzo dobrze rozumie się z dorosłymi właścicielami i jest bardzo odporny na wiele sytuacji.

Pies kundel czyli najwierniejszy przyjaciel człowieka

Decydując się na kupno psa czy innego zwierzęcia, często patrzymy na jego rasę. Jest to bardzo duży błąd, ponieważ nie tylko rasowe psy mogą być oddane, piękne i broniące bezpieczeństwa właściciela. Obecnie bardzo dużo mówi się o adopcji psów. Nie od dzisiaj wiadomo, że jest to bardzo dobre rozwiązanie, w szczególności dla osób, które mają otwarte serce na zwierzęta i chcą zająć się psem, który ma już swoją historię. Pies kundel to najwierniejszy przyjaciel człowieka. To stwierdzenie można bardzo często usłyszeć i nie ma się co dziwić, ponieważ jest ono prawdziwe. Psy mieszanej rasy są bardzo bystre, często bywają bardzo urokliwe i niezwykle przywiązują się do właściciela. Trzeba wiedzieć, że tego typu pieski nie są dużej wielkości, w zależności od zmieszania rasy. Bardzo przywiązują się do otoczenia w którym mieszkają, na spacerach są energiczne, jednocześnie bardzo posłuszne. Szukając psa dla siebie, z którym będzie można spędzić kolejne lata, warto zdecydować się na kundelka.

Najbrzydszy pies świata, czym się wyróżnia?

Ludzie, którzy kupują psa, bardzo często zwracają uwagę na jego rasę. To ona jest dla nich znacząca przy zakupie. Bardzo często to właśnie ona kieruje przyszłymi właścicielami. Wygląd jest niezwykle ważny, nie tylko jeżeli chodzi o zwierzęta. Bardzo dużo mówi się jednak o psach, które nie należą do najpiękniejszych. Najbrzydszy pies świata, to pies, który został skrzywdzony przez właścicieli. Tego typu psy są mieszanką różnych raz. Przez to, ich wygląd jest zaburzony i nie można powiedzieć, że należą one do psów, które wzbudzają zachwyt. Niektóre psy, o których mówi się, że są najbrzydszymi psami na świecie zostały skrzywdzone w sposób fizyczny przez swoich właścicieli. Wiele takich właśnie psów znajduje się w schroniskach dla zwierząt, często zostają tam do swoich ostatnich dni, ponieważ ze względu na swój wygląd nie są chętnie adoptowane. Za granicą organizowane są konkursy, które mają na celu wyłonić psa, który jest najbrzydszy i swoich wyglądem nie przyciąga.

Ta karma dla szczeniaka GRANUM ma same zalety

Mając psa w młodym wieku lub szczeniaka, trzeba pomyśleć o jego dobrym zachowaniu. Jeszcze ważniejsze jest jego odżywianie i dobry rozwój, który musi zagwarantować mu właściciel. Trzeba szczególną uwagę zwrócić na odżywianie zwierzęcia. Dzięki temu będzie się on właściwie odżywiał i prawidłowo funkcjonował. Dobrym rozwiązaniem jest karma dla szczeniaka GRANUM, która wprowadzona do diety będzie właściwie działała na rozwój psa. Karma została przygotowana specjalne dla szczeniaków, które potrzebują specjalnego odżywienia. Ma ona znaczenie w diecie czworonoga, szczególnie, jeżeli właściciel kładzie na ten szczegół dużą wagę. Karma powinna być dostosowana do wielkości psa, czyli do jego wagi. Dzięki temu będzie miała w sobie odpowiednią ilość składników odżywczych. Dobra karma dla szczeniaka GRANUM ma w sobie świeże mięso z kurcząt, dzięki czemu jest niezwykle smaczna dla psów. Wprowadza do diety czworonoga wartościowe witaminy i minerały, które w rozwoju szczeniąt są bardzo ważne.

GRANUM karma dla szczeniaka o doskonałym składzie

Szczenięta potrzebują bardzo dużo ruchu, dobrego wychowania, a także zbilansowanej diety. Zwierzęta powinny być prawidłowo przygotowane do wkroczenia, w dorosłe życie. Właściciel powinien zwrócić na to szczególną uwagę. Dlatego też produkowane są specjalne karmy, przeznaczone dla różnej grupy psów. GRANUM karma dla szczeniaka, wyprodukowane z przeznaczeniem dla młodych psów, które potrzebują bardzo dużo minerałów i witamin, aby ich dieta była urozmaicona i odżywcza. Bardzo ważne jest, aby dieta psa była tak opracowana, żeby dawała mu jak najwięcej energii i siły do rozwoju. Szczeniaki potrzebują tego najwięcej, więc trzeba o to zadbać. Dobry wybór karmy dla psów to połowa sukcesu. Pożywienie powinno mieć w sobie zdrowe pierwiastki, świeże mięso oraz ryż. Taka właśnie jest karma GRANUM, która wszystkie te składniki łączy w jedność. Karma dla juniora jest odpowiednia dla psów, które mają nie więcej niż 18 miesięcy. Takie karmy są także odpowiednie dla suk będących w ciąży.

Miejsce dla psa

Karmienie powinno się odbywać w warunkach całkowitego spokoju, w miejscu przeznaczonym wyłącznie dla psa, a więc w boksie lub przy budzie. Psy trzymane w mieszkaniach najlepiej karmić w łazience, gdzie nietrudno posprzątać. Po nakarmieniu psa jego miska powinna być dokładnie wymyta w gorącej wodzie. Nigdy nie należy zapominać o wodzie do picia, która latem powinna się zawsze* znajdować w pobliżu psa w specjalnym naczyniu. Psy trzymane w mieszkaniu, zwłaszcza z centralnym ogrzewaniem, muszą być w okresie zimy pojone tak samo często jak latem. Nie można też zapomnieć o pojeniu psa zatrudnionego przy pilnowaniu pasącego się stada zwierząt Wybierając się na pastwisko opiekun powinien zabrać ze sobą bańkę czystej wody dla psa. Zapotrzebowanie na wodę w zwykłych warunkach termicznych wynosi u psa wielkości owczarka niemieckiego około 1,5 litra (wliczając w to wodę zawartą w pokarmie) na dobę. W dni upalne oraz w okresie wyczerpującej pracy i żywienia suchym pokarmem zapotrzebowanie to odpowiednio wzrasta. Do większej utraty wody w organizmie przyczyniają się zarówno wysoka temperatura, jak i suche powietrze. Trawienie przebiega u psa stosunkowo szybko, około 12-15 godzin. Na przebieg trawienia wpływają różne czynniki, np. rodzaj pokarmu, jednorazowa jego ilość, jego rozmaitość i wartość odżywcza, regularność i punktualność karmienia. Na trawienie mają również wpływ czynniki psychiczne, np. drażnienie psa w czasie jego posiłku wpływa hamująco na wydzielanie śliny i soków żołądkowych.

Produkty pochodzenia zwierzęcego

Współczesnego psa należy traktować w praktyce raczej jako zwierzę wszystkożerne niż mięsożerne. To znaczy, że powinien być żywiony zarówno produktami pochodzenia zwierzęcego (mięso i jego odpady, ryby mleko, sery, jaja), jak i roślinnego (produkty mączne kasze, ziemniaki, warzywa i owoce). Żywienie wyłącz nie pokarmami pochodzenia zwierzęcego jest równie niewskazane jak żywienie samymi produktami roślinny mi. Najważniejsze jest, aby psy, zwłaszcza pracujące otrzymywały rozmaite pokarmy, dostarczające organiz mowi zarówno białka, tłuszczu i węglowodanów, jak też witamin i składników mineralnych. Niedobór lub nadmiar któregokolwiek ze składników odżywczych pro wadzi do niewłaściwej przemiany materii, do zaburzeń w czynności różnych narządów organizmu, a w kon sekwencji do różnych schorzeń. Psa pracującego należy karmić 3 lub 2 razy dzień nie, zależnie od rodzaju służby. Pies bardzo szybko przy zwyćzaja się nie tylko do częstotliwości, ale i do godzin karmienia. Toteż raz ustalonego regulaminu nie należy zmieniać. Pies silnie przegłodzony zjada podany mu po karm zbyt łapczywie, co może spowodować zaburzenia w czynności przewodu pokarmowego. Nie należy także podawać psu pokarmu gorącego i zimnego. Przygotowaną dla niego zupę trzeba ostudzić do temperatury pokojowej (ok. 30“).
Bardzo istotne jest dostosowanie pory karmienia do godzin pracy. Pies powinien być nakarmiony nie później niż na godzinę przed rozpoczęciem służby lub na dwie godziny przed tresurą. Po skończonych zajęciach może być nakarmiony nie wcześniej niż po upływie 30 minut od zakończenia pracy.

Higiena karmienia psa pracującego

Zanim przystąpimy do omówienia samej higieny karmienia, warto byłoby na wstępie przypomnieć choć w kilku zdaniach o zasadach racjonalnego żywienia psa pracującego. Nie będziemy tu oczywiście zajmować się normowaniem żywienia i układaniem dawek pokarmowych. Z tymi zagadnieniami czytelnik może zapoznać się po przeczytaniu innych książek, omawiających obszernie żywienie psów. Chodzi tu głównie o podkreślenie faktu, że racjonalne żywienie polega na dostarczeniu organizmowi wszystkich, niezbędnych dla zdrowia i zachowania kondycji, składników pokarmowych, potrzebnych nie tylko do odbudowy tkanek, ale i do wytwarzania energii. W związku z tym nie bez znaczenia jest sprawa doboru pokarmów w całodziennej die cie z uwzględnieniem przystosowania się przewodu po karmowego psa do ich trawienia. Otóż warto tu przypomnieć, że u psa domowego mimo jego dość znacznego przystosowania się do od żywiania się tym samym co człowiek, przewód pokar mowy niewiele zmienił się w porównaniu z tym, jaki mieli jego dzicy przodkowie. Nadal jest on stosunkowo krótki, o wiele krótszy niż u zwierząt roślinożernych (w Dorównaniu oczywiście z długością ciała), a więc nie przystosowany do wykorzystywania bez szkody dla całego organizmu pokarmów wyłącznie roślinnych. Prze wód pokarmowy psa przystosowany jest przede wszy stkim do wykorzystywania pokarmów pochodzenia zwie rzęcego. Chodzi tu oczywiście o zdolność szybkiego trawienia i wykorzystania pokarmów stanowiących żró dło białka zwierzęcego. Nie znaczy to jednak, że za tego rodzaju pokarm należy uważać wyłącznie mięso łub od pady z rzeźni.

Zapobiec próchnicy

Opiekun psa powinien też pielęgnować jego uzębienie w celu zapobieżenia odkładania się kamienia na- zębnego i powstawania próchnicy. Kamień nazębny – twarda chropowata, szarożółta lub ciemnobrązowa masa osadzająca się na szyjkach kłów, przedtrzonowców i trzonowców – powstaje wskutek wytrącania się ze śliny soli wapnia. Sprzyja temu żywienie miękkim i łatwo fermentującym pokarmem. U niektórych ras, jak na przykład u szpiców i foksterierów, może się tworzyć już w młodości. Dlatego nieodzowne jest podawanie wychowankowi kości, sucharów, suchego chleba, gdyż przez gryzienie ich może oczyszczać sobie zęby. Należy szczególnie unikać dawania psu cukierków i czekolady. Można też przyzwyczaić psa za młodu do codziennego czyszczenia mu zębów. Zabieg ten wykonuje się szczoteczką lub czystą szmatką i pastą o smaku pomarańczowym (pies nie lubi zapachu mięty) albo kredą lub miałkim proszkiem z węgla drzewnego. Dorosły pies nie przyzwyczajony do czyszczenia zębów w okresie szczenię- ctwa nie pozwoli na dokonanie na sobie takiego zabiegu. Niektórzy lekarze wet. zalecają też przecieranie psu zębów, co 8 dni, sokiem cytrynowym lub 2-procentową wodą utlenioną. W razie stwierdzenia u psa kamienia nazębnego, próchnicy zębów lub stanu zapalnego dziąseł, złamania korony zęba należy udać się z wychowankiem do lecznicy weterynaryjnej. Przedwczesne zużycie zębów, a nawet ubytki w uzębieniu zdarzają się u psów przyzwyczajonych przez nieświadomych opiekunów do aportowania kamieni.

Szkodniki na psie

Gdy ćwiczenia lub spacery z psem odbywają się w terenie zalesionym lub porośniętym krzewami albo wysoką trawą, często zdarza się, że po powrocie do domu, w czasie oględzin zwierzęcia stwierdza się obecność na jego skórze larw kleszcza (najpospolitszy – kleszcz psi). Są to pasożyty, głównie kręgowców, odżywiające się krwią. Usadawiają się przeważnie w słabo owłosionych miejscach skóry, do której mocno przyczepiają się swym ryjkowatym narządem gębowym uzbrojonym w liczne ząbki. Pasożytów tych nie należy wyrywać ze skóry, gdyż spowoduje to tylko oderwanie odwłoka, zaś pozostająca w skórze głowa zwykle bywa przyczyną utworzenia się ropnia. Ręczne usuwanie larw kleszczy (milimetrowej długości, czerwonożółtego koloru) musi poprzedzić posmarowanie ich tłuszczem, naftą lub terpentyną, które to substancje zatykając otwory tchawek pasożyta działają nań zabójczo. Stosowane są także w tym celu insektycydy, jak w zwalczaniu inwazji pcheł. Po każdym powrocie psa z terenu trzeba obejrzeć jego łapy i pazury w celu upewnienia się czy nie ma skaleczeń, czy ostrych obcych ciał między opuszkami palcowymi. Usunięcie w porę cierni, kawałków szkła lub innych drzazg i odkażenie ranki zapobiegnie powstawaniu procesów zapalnych. Psy pracujące w terenie i zażywające dużo ruchu na ogół nie mają zbyt długich pazurów, które ścierają się w ciągłym uderzaniu o twarde podłoże, nie zachodzi więc konieczność ich przycinania. Natomiast zdarza się złamanie pazura, który w takim wypadku trzeba wygładzić pilnikiem do paznokci. Drobne skaleczenia dobrze jest przemyć 3-procentową wodą utlenioną, aby zapobiec zakażeniu rany. Jeżeli rana jest większa, należy wystrzyc (nożyczkami) wokół niej włosy, przemyć wodą utlenioną, zajodynować skórę wokół rany i przysypać ranę dermatolem.

error: Content is protected !!